Ein Bier Jägger in Wiesn 2016

Oktoberfest ή αλλιώς Wiesn, όπως το λένε στο Μόναχο. Αλήθεια πως είναι το Μόναχο όταν έχει Oktoberfest; Τι μπίρες πίνουν οι Γερμανοί εκτός από Ηelles, Weiss και Märzen στο Μόναχο; Τι τρώνε; Πως διασκεδάζουν; Αυτά τα ερωτήματα είχα κατά νου πηγαίνοντας στις 17 Σεπτεμβρίου στο Μόναχο για το Oktoberfest, καλεσμένος από την εταιρεία Καρούλιας και συγκεκριμένα την Paulaner. 

Μαζευτήκαμε μεσημέρι Παρασκευής στο αεροδρόμιο Ελ.Βενιζέλος μια παρέα συνεργατών, πωλητές και νικητές του διαγωνισμού της Paulaner, μπήκαμε στο αεροπλάνο της Lufthansa και σε 2 ώρες και κάτι φτάσαμε στο βροχερό Μόναχο. Αμέσως γίναμε μια μεγάλη παρέα με προδιαγραφές Champions league στη κατάποση μπίρας και εννοείται απλώσαμε και το πανό της Paulaner.

Την πρώτη μέρα πήγαμε για φαγητό και μετά επισκεφθήκαμε την παραδοσιακή μπιραρία Hofbräuhaus. Πολύ φολκλόρ, πολύ γερμανική παραδοσιακή μουσική, άπειρα Steins (ποτήρια λίτρου) με μπίρα και κόσμος που είχε ξεσαλώσει από νωρίς. Ο χώρος είναι πραγματικά εντυπωσιακός σε 3 ορόφους. Την ώρα που πήγαμε ήταν ασφυκτικά γεμάτο και η κατανάλωση μπίρας ήταν εκτός ελέγχου. Η ατμόσφαιρα ήταν καθαρά γηπεδική. Εμείς ανεβήκαμε στο πατάρι του μαγαζιού και κάτσαμε να δούμε λίγο το χαμό που γινόταν και να πιούμε και κανένα Stein Hoffbräu. Και όντως ήπιαμε κάποια! 

Μετά την Hoffbräuhaus έσπασε η παρέα και κάποιοι κατευθύνθηκαν για το ξενοδοχείο, ενώ εμείς το Cava Di Patsi Crew πήγαμε στην μπιραρία Tap House να δοκιμάσουμε μπίρες μικροζυθοποιίων. Καλές και οι helles αλλά θέλαμε το κάτι παραπάνω. Το Tap House είναι μία μοντέρνα μπιραρία με 20 Taps και πάνω από 120 επιλογές σε μπουκάλια τόσο από την Ευρώπη όσο και από την Αμερική.

Δοκιμάσαμε διάφορες μπίρες μικροζυθοποιείων από 3 Floyds-Zombie Dust μέχρι Baltic Porter από την Smuttynose και Left Hand nitro milk Stout, καθώς και μια φοβερή Citra pils από ένα γερμανικό μικροζυθοποιείο, το Munich Brewmafia που η μυρωδιά της ήταν μεθυστική. Σίγουρα η φρεσκάδα παίζει ρόλο μιας και ήταν τοπική η μπίρα. Αν για παράδειγμα πίναμε την Zombie Dust στο Munster που έχουν το ζυθοποιείο οι 3 Floyds θα ήταν σίγουρα πιο αρωματική. Η βραδιά κύλησε ήρεμα και γυρίσαμε στο ξενοδοχείο να ξεκουραστούμε.

Την επόμενη μέρα, ανοίγοντας το παράθυρο παρατήρησα ότι η βροχή ήταν πιο έντονη και είδα στην τηλεόραση ότι το Oktoberfest είχε ξεκινήσει, με τον Δήμαρχο της πόλης να καρφώνει την κάνουλα στο πρώτο βαρέλι που ανοίχτηκε λέγοντας τη κλασική φράση O' Zapft Is ( Το βαρέλι "κούμπωσε" σε ελεύθερη μετάφραση). Αυτή είναι η στιγμή που σηματοδοτεί την αρχή του Oktoberfest. 

Κλείνοντας την τηλεόραση κατέβηκα στο lobby του ξενοδοχείου, συναντηθήκαμε με τους υπόλοιπους και πήγαμε στο εστιατόριο της Paulaner στο κέντρο του Μονάχου, το Paulaner Im Tal. Ένα χρυσό γουρούνι μας περίμενε στην είσοδο. Η διακόσμηση ήταν παραδοσιακή όπως αρμόζει στο Oktoberfest. Στο κέντρο του εστιατορίου υπήρχε στο πάτωμα και το σιδερένιο σήμα της Paulaner, ενώ αυτό που πραγματικά είναι εντυπωσιακό είναι οι χάλκινες κάνουλες του εστιατορίου που λάμπουν. Εδώ το σύστημα που χρησιμοποιείται είναι με δεξαμενές που καταλήγουν στις κάνουλες. Το φαγητό ήταν γερμανικά παραδοσιακό και ήταν αρκετά νόστιμο. Αφού φάγαμε ετοιμαστήκαμε να πάμε στη σκηνή της Paulaner στο Oktoberfest για να δούμε από κοντά τα όσα διαδραματίζονται σε αυτό το τεράστιο φεστιβάλ.

Εδώ να πούμε ότι στο Oktoberfest για όσους δεν γνωρίζουν παίρνουν μέρος μόνο οι 6 ζυθοποιίες του Μονάχου ( Augustiner-BräuHacker-Pschorr-Bräu, Löwenbräu, Paulaner, Spatenbräu , Staatliches Hofbräu-München και μόνο αυτές έχουν τέντα. Επίσης, η όλη ιδέα ξεκίνησε από τον γάμο του Βασιλιά  Ludwig I με την πριγκήπισσα Theresse το 1810 και το γλέντι του που ακολούθησε μετά. Με τα χρόνια πήρε την σημερινή του μορφή με τα 8.000.000 λίτρα μπίρας που καταναλώνονται κατα τις 3 βδομάδες της διάρκειας του.

Στην τέντα της Paulaner τα πράγματα θύμιζαν σαν να βρισκόμασταν σε μια άλλη εποχή λόγω των κοστουμιών που φορούσαν σχεδόν όλοι και λόγω της μουσικής, ένα κράμα πόλκας και εμβατηρίων στην αρχή όταν μπήκαμε στη τέντα. Ατμόσφαιρα γηπεδική να τραγουδάνε όλοι με σηκωμένα τα ποτήρια στον αέρα. This is pure Oktoberfest που λένε και οι φίλοι μας οι Άγγλοι. Εμείς κάτσαμε στις θέσεις που είχε κρατήσει η Paulaner για όλους τους καλεσμένους που είχε από το εξωτερικό. Φάγαμε, ήπιαμε, τραγουδήσαμε και γενικά περάσαμε καλά. Προς το βράδυ κάναμε και μια βόλτα έξω μιας και είχε σταματήσει λίγο η βροχή και βρεθήκαμε σε ένα τεράστιο λούνα παρκ. (Δείτε και τις φωτογραφίες)

Η επόμενη μέρα μας βρήκε στο μουσείο της BMW όπου το γυρίσαμε και μετά πήγαμε στο αεροδρόμιο για το ταξίδι της επιστροφής. Δυστυχώς όλα τα καλά κάποτε τελειώνουν αλλά ίσως κάποια στιγμή στο μέλλον ξαναβρεθούμε εκεί. Δεν είναι μόνο οι μπίρες που κάναν την διαφορά, ούτε η πόλη του Μονάχου, ούτε τα Pretzels, αλλά η όλη ατμόσφαιρα στο Oktoberfest που είναι ατμόσφαιρα ενός megaparty αυτό που μας άρεσε. Για αυτό περάσαμε τέλεια. Ευχαριστούμε την Paulaner και φυσικά την εταιρεία Καρούλιας