Ζυθογνωσία 2016

Φέτος για μένα και το Νίκο, η Ζυθογνωσία δεν ήταν μόνο διασκέδαση και δοκιμές, αλλά είχε πραγματικό επαγγελματικό ενδιαφέρον. Η Cava Di Patsi, η εταιρεία στην οποία δουλεύω, είχε τον δικό της χώρο στην έκθεση Ζυθογνωσία μαζί με το Alebox, το homebrew shop του Νίκου. Έτσι ο καθένας από το πόστο του είδε την έκθεση με διαφορετική οπτική, αλλά με την ίδια αντίληψη του πράγματος. 

Η έκθεση έλαβε χώρα στο Ζάππειο, ο οποίος είναι ένας χώρος που αναδεικνύει τέτοιου είδους εκδηλώσεις. Και φυσικά όπως ήταν αναμενόμενο ο κόσμος ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Ας πούμε λίγα λόγια όμως, για το concept της έκθεσης. Αφορά κυρίως ελληνικά μικροζυθοποιεία αλλά τελικά όπως βλέπουμε κάθε χρόνο έχει και τις πολυεθνικές στο χώρο του. Την έκθεση μπορεί να την παρακολουθήσει ο καθένας, και δεν είναι μόνο για επαγγελματίες όπως στη HORECA για παράδειγμα. Πληρώνοντας ένα αντίτιμο των 10 ευρώ στην είσοδο, ο καθένας που ήθελε να μπεί στην έκθεση, έπαιρνε ένα ποτήρι γευσιγνωσίας και ξεκίναγε τις δοκιμές και με όση ποσότητα ήθελε. Επίσης, έγιναν και κάποια θεματικά σεμινάρια πάνω στη γευσιγνωσία της μπίρας. 

Στην έκθεση συναντήσαμε εταιρείες όπως, η ΕΖΑ με τις γνωστές ετικέτες τους καθώς και τις Odyssey Red και White, o Καρούλιας με κλασσικά πράγματα όπως Paulaner, Pilsner Urquell καθώς και την Septem που είχε μόνη της περίπτερο, τη Unibrau με Hobgoblin και Fuller's και Αθηνέο με μια Hoppy Lager με ευγενείς λυκίσκους. Φυσικά, ήταν και η ΣΕΖΕ με δικές της homebrew μπίρες που αναδεικνύουν το ταλέντο των απανταχού οικοζυθοποιών.

Στη δίπλα αίθουσα παιζόταν όλο το παιχνίδι της έκθεσης. Σε ένα μεγάλο περίπτερο ήταν η μικροζυθοποιία Σαντορίνης με τις γνωστές ετικέτες της Red, Yellow, Crazy και White Donkey. Παραδίπλα ήταν η Deals, με την Voreia και απέναντί της, η Elixis Brewery με Marea, Delphi. Λίγο πιο δίπλα ήταν οι κλασικές της μπίρες, όπως Weihenstephan, Anchor που τις παρουσίαζε ο φίλος μας από την Ολλανδία Ryan Lowe.

Στη συνέχεια, ήταν η ζυθοποιία από τη Σπάρτη με τις Sparta Lager, Pale Ale και IPA. Περίπτερο είχε και η Οινόλυσις με τις μαγιές Fermentis της εταιρείας Lesaffre και το Homebrew Shop Beer & Deli. Δίπλα ακριβώς ήταν η εταιρεία Μασοκώστας με κλασικές μπίρες, αλλά και μπίρες από τα μικροζυθοποιεία Χίου και Πάτρας. Ξεχωρίσαμε την Πατραϊκή IPA και την Chios House Ale και Robust Porter. Φυσικά υπήρχαν και οι Warsteiner, San Miguel, Konig Ludwig, Brewdog σε βαρέλι. 

Για το τέλος, αφήσαμε τα δικά μας περίπτερα. Την αρχή έκανε η Ηλειακή ζυθοποιία που μας παρουσίασε μία pale ale στα 8% αλκοόλ, χωρίς όμως να είναι έτοιμη 100% η ζύμωσή της και φυσικά την pils της, Olympica Magna. Παραδίπλα ήταν ο 100% Men In Ale, Νίκος Κοχύλης, με το περίπτερο του AleBox, που προσέλκυε πολύ κόσμο που ήθελε να μάθει να φτιάχνει μπίρα στο σπίτι του. Μαζί του ήταν η ζυθοποιία Sknipa από την Θεσσαλονίκη που σέρβιρε στον κόσμο την Strong Ale της, αλλά και την νέα τους μπίρα Sknipa Lady, μία Saison με προσθήκη μελιού.

Εγώ στεκόμουν κυρίως στο περίπτερο που ήταν οι αποκλειστικές μας μπίρες, Στάλα, Dark Crops, Molotov, Στίλβη, ενώ δίπλα μας ακριβώς ήταν η Σόλο με την Χάρμα που σέρβιραν τις μπίρες τους on tap. 

Ο κόσμος φέτος έδειξε αρκετό ενδιαφέρον για τις ελληνικές μπίρες μικροζυθοποιΐων. Αυτές που ξεχώρισαν ήταν η Σόλο Gose (μπίρα με προσθήκη καλλιέργειας γαλακτοβάκκιλων, κόλιανδρο και αλάτι από τα Σφακιά) και Σόλο Σκοτίδι (μία από τις καλύτερες Imperial Stout της αγοράς και δε το λέω μόνο εγώ αυτό). Την παράσταση έκλεψε πάντως, η μπίρα του φίλου μας Βασίλη Σέγκου, Dark Crops IPA. Κάποιος είπε ότι είναι η πρώτη ελληνική IPA, που χτυπάει στα ίσια αντίστοιχες αμερικάνικες. (παρένθεση: Εμείς πιστεύουμε ότι έχει για πλάκα αρκετές αμερικάνικες, γιατί έχει το πλεονέκτημα της φρεσκάδας. HINT: Το σωστό είναι οι IPA να πίνοντε όσο πιο φρέσκιες γίνεται από την εμφιάλωση ή εμβαρέλωσή τους, γιατί τα αρώματα και η πικράδα του λυκίσκου φθίνει με την πάροδο του χρόνου) 

Επίσης η Sknipa εντυπωσίασε αρκετά, τόσο με την strong ale όσο και με την saison με το μέλι, ιδιαίτερα τον γυναικείο πληθυσμό.  

Στο μείον της έκθεσης ήταν το φαγητό, όχι γιατί δεν ήταν καλό, το αντίθετο μάλιστα. Αλλά το να περιμένεις 45 λεπτά στην ουρά για να πάρεις 1 burger, γιατί είχε μόνο ένα χώρο εστίασης, το Food Mafia, ήταν σκληρό, ειδικά για οικογένειες με παιδιά, όσο και για τα άτομα που δούλευαν στην έκθεση. Πολλοί δεν άντεχαν (όπως κι εγώ) και πήγαιναν δίπλα στην Αίγλη Ζαππείου για φαγητό που σερβιριζόταν στο 10λεπτο.

Η Ζυθογνωσία είχε ενδιαφέρον αρκετό για κόσμο που πρώτη φορά ερχόταν σε επαφή με μπίρες μικροζυθοποιείων. Για τα beer geeks, νομίζω ότι δεν είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον και αυτή η έκθεση δε τους άγγιξε. Μακάρι, στα επόμενα χρόνια να γίνει κάτι πιο ξεχωριστό που να αγκαλιάζει και αυτό τον κόσμο που ψάχνεται στη μπίρα και ζητάει το κάτι παραπάνω, είτε αυτή η έκθεση λέγεται ζυθογνωσία είτε κάτι άλλο.  

Στη συνέχεια παραθέτουμε υλικό από την έκθεση.  

 Μέχρι την επόμενη φορά.... cheers! 

Men In Ale.... We Drink.... We Taste.... We Brew....